Opgegroeid op een plaats waar nu een snelweg ligt, speelde Jo tussen de vrachtwagens en grote graafmachines. Vanop de top van zo’n kraanarm zag hij al vroeg hoe de mens in staat is om het landschap compleet te transformeren en raakt hij gefascineerd door het technisch vernuft en de krachten die de mens kan ontplooien.
Als landschapsarchitect ontdekt hij in Barcelona dat kunst in openbare ruimten een echte meerwaarde kan zijn. Het perfect integreren van de beelden van b.v. Miro en Chilida op een plein of in een oude steengroeve zorgen voor een sublieme beleving en dat maakt een blijvende indruk op hem.
De ongelijkheid in de wereld treft hem hard en hij wil zich inzetten tegen onrecht. Als twintiger vertrekt hij samen met zijn partner Natascha voor Artsen Zonder grenzen (AZG) naar Guinée Conakry en Angola. Daar worden ze geconfronteerd met oorlogsgeweld, met de miserie en de menselijke drama’s die dat veroorzaakt.
Deze ervaringen hebben zijn wereldbeeld sterk gevormd en schemeren door in zijn beelden en installaties! Ze vloeien samen in 2 grote stromen met onderlinge kruisbestuiving die zorgen voor een grote verscheidenheid in zijn oeuvre:
- Schade aan medemens en maatschappij
- Schade aan natuur